Bu Hafta Sonu Gerçekten Bitirebileceğin 38 Kısa Oyun
Backlog tavsiyelerinin çoğu miktar üzerine kurulu: daha az oyun al, daha çok oyun bitir, rafı boşalt. Ama gerçek ilerleme yapmanın en hızlı yolu aynı anda daha fazla oyun oynamak değil, bir oyunu bitirmek. Üç saatte tamamladığın bir oyun, zaten bir gün bırakacağın bir şeye harcanmış dağınık kırk saatten, backlog'un ve motivasyonun için çok daha fazlasını yapar.
Bu listenin arkasındaki fikir de bu: her biri bir hafta sonunda, birkaç akşamda, kimi zaman tek oturuşta bitirilebilecek kadar kısa, gerçekten iyi 38 oyun. Bunlar sığ oldukları için kısa görünen, şişirilmemiş oyunlar değil; fikir bittiğinde biten, süre kotası dolduğunda değil. Bazıları on yıllık klasik, bazıları yeni çıkmış ama hepsi süresi tasarımın bir parçası olduğu için seçildi, razı gelmen gereken bir kısıtlama olduğu için değil.
Bilerek kısa bir oyun seçmenin daha az konuşulan bir faydası da var: backlog'unla ilişkini sıfırlıyor. Açık duran her oyun elli saatlik bir taahhüt gibi hissettirdiğinde, yeni bir şey eklemek riskli, eskisini bitirmek de angarya gibi gelir. Üç saatlik bir oyun bu sürtünmeyi tamamen ortadan kaldırır: cuma akşamı "bir bakayım" diyerek başlarsın, pazar günü oyun bitmiş, puanlanmış ve listeden çıkmıştır. Bunu arka arkaya birkaç kez yaptığında backlog, ödediğin bir borç gibi değil, gerçekten eritmekte olduğun bir raf gibi hissettirmeye başlar. Üstelik backlog'undaki daha uzun, daha zorlu oyunları da haklı çıkarmak kolaylaşır: arka arkaya üç dört kısa oyunu bitirdikten sonra elli saatlik bir RPG, temiz bir listeyle arandaki tek engel değil, yine bilinçli bir seçim gibi hissettirir.
Aşağıdaki saatlerin hepsi HowLongToBeat'in Main Story tahminleri ve bu süreler oyuncudan oyuncuya epey değişir; bitirme sürelerin genelde uzun sürüyorsa, bir oyuna başlamadan önce bu listeyi HowLongToBeat'in Main Story rakamlarına dürüstçe bir göz atmakla birleştirmek işe yarar. Backlog bezginliği seni yarıda kalmış kırk oyunla hiçbirini açacak motivasyonun olmaması arasında sıkıştırdıysa, bu listeden bilerek kısa bir şey seçmek o döngüyü kırmanın en güvenilir yollarından biri.
Liste altı gevşek kategoriye ayrıldı: hikâye odaklı oyunlar, bulmaca ve kafa karıştırıcı oyunlar, hassasiyet isteyen platform oyunları, şık indie aksiyon, vurucu nişancı kampanyaları ve ikinci bir oyuncuyla gerçekten daha iyi olan oyunlar. Böylece 38 oyunu sırayla taramak zorunda kalmadan, bu akşam tam olarak nasıl hissediyorsan doğrudan oraya atlayabilirsin.
Hikâye Odaklı Oyunlar
Mekanik sürtünmesi az, atmosfer ve karakter ağırlıklı; süresi nadiren tek bir fikri gereğinden fazla uzatıyor. İnsanların "hikâye oyunu" dediğinde asıl kastettiği oyunlar bunlar: bir sona doğru grind yapmıyorsun, ona doğru yürüyorsun. Çoğu, haftalarca elden bırakılıp tekrar alınmak yerine tek bir oturuşta bitirilmek üzere tasarlandı.
What Remains of Edith Finch ~3h · 2017
Lanetli bir ailenin son anlarından oluşan bir antoloji; her bölüm türü ve kontrol şemasını tamamen değiştiriyor — biri slasher filmi POV çekimi, biri bir balık konservesi fabrikasında geçen bir hayal — bu yüzden hiçbir an şişirilmiş hissettirecek kadar durağan kalmıyor.
Firewatch ~5h · 2016
Wyoming'deki bir yangın gözetleme kulesinden hiç ayrılmıyorsun ve oyunun tamamı, telsizden amirin Delilah'yla kurduğun bir ilişki — gerilim vurduğun bir şeyden değil, söylenenlerden geliyor.
Brothers: A Tale of Two Sons ~3h · 2013
Bir kumanda, iki kardeş, gerçek anlamda hiç diyalog yok — iki karakteri aynı anda yönetiyorsun ve son on dakika, çoğu yirmi saatlik oyunun bile başaramadığı kadar sert vuruyor.
INSIDE ~4h · 2016
Playdead'in Limbo'nun tek renkli devamı niteliğindeki bu oyunu, her bulmacayı kısa ve acımasız tutuyor; son perdede ise ilk üç saatin aslında ne hakkında olduğunu sessizce yeniden yazıyor.
Little Nightmares ~3h · 2017
Devler için inşa edilmiş bir dünyada, kapı koluyla aynı boyda bir çocuğu oynuyorsun; korku tamamen ani ürkütmelerden değil, ölçekten kaynaklanıyor.
Life is Strange ~6h · 2015
Zamanı geri sarma özelliği, sıradan bir genç dram diyaloğunu gerçekten optimize edebileceğin bir bulmacaya çeviriyor; ilk sezon da para harcayıp kurtulman gereken bir cliffhanger değil, kendi içinde tamamlanmış bir hikâye yayı olarak bitiyor.
The Walking Dead: Season 1 ~8h · 2012
Telltale'ın seçimleri hikâyenin iskeletini nadiren değiştiriyor ama her sahneyi izlerken hissettiklerini değiştiriyor; oyunun bütün amacının da bu olduğu ortaya çıkıyor.
Valiant Hearts: The Great War ~6h · 2014
Birinci Dünya Savaşı siperlerinde geçen bir bulmaca-macera oyunu; oyun kalıbına sıkıştırılmış bir ders gibi hissettirmeden gerçek tarihi öğretmeyi başarıyor.
Journey ~2h · 2012
Listedeki en kısa oyun — yaklaşık iki saat; başından sonuna kadar kesintisiz, tercihen sesi açık ve başka hiçbir şeyin dikkatini bölmediği tek bir oturuşta oynanması en iyisi.
Undertale ~5h · 2015
İlk, pasifist oynanışında bir akşamda bitirebileceğin tam bir RPG; yine de o merakı gerçekten cezalandırılmak isteyenler için bir "genocide" rotası da var ve yazım, iki seçimi de birbirinden tamamen farklı şekillerde ödüllendiriyor.
Bulmaca ve Kafa Karıştıranlar
Kısa olmak basit olmak anlamına gelmiyor — bu oyunlar birkaç saate çok fazla düşünme sıkıştırıyor ve çoğu, fikri asla tüketmedikleri için akılda kalıyor. Bazıları özellikle oyunun yarısında ne oynadığını düşündüğün şeyi tersine çevirdikleri için ün yapmış; bunu kırk saatte değil, dört saatte yapmak çok daha kolay.
Portal ~4h · 2007
Her oda tam olarak bir yeni fikir sunuyor ve onu bir kez test ediyor; kampanyanın kısa olmasının sebebi de bu — Valve kendini asla tekrar etmiyor.
The Stanley Parable ~3h · 2013
Tek bir sonu bir saatten kısa sürede bitirirsin ama oyunu "bitirmek" asıl olarak kaç farklı son daha olduğunu keşfetmek anlamına geliyor — kısa süreyi bir tavan olarak değil, tekrar oynama davetiyesi olarak gör.
SOMA ~6h · 2015
Frictional'ın su altı korku oyunu, seni oynadıktan sonra düşündürdüğü şey yüzünden korkutuyor — kimlik ve bilinç hakkında gerçekten huzursuz edici bir soru — üzerine atlayan bir şeyden daha fazla; ve bu etki altı saatlik süreyi çok aşıyor.
Doki Doki Literature Club! ~3h · 2017
İlk bir saat kadar zararsız bir lise flört simülatörü gibi görünüyor ve oynanıyor, sonra bilerek öyle olmaktan çıkıyor — hiçbir şey bilmeden girip tek oturuşta bitirmek en iyisi.
Papers, Please ~4h · 2013
Bir sınır kapısı damgalama simülatörü; bürokratik kâğıt işlerini, her mesai giderek karmaşıklaşırken gerçek bir ahlaki gerilim kaynağına nasılsa çeviriyor.
Hassasiyet İsteyen Platform Oyunları
Tasarımları gereği sıkı ve zor; anlık yeniden doğuş ve saniyelerle ölçülen bölümler üzerine kurulu, böylece acımasız bir zorluk eğrisi acımasız bir zaman yatırımına dönüşmüyor. Bunlardan birini bitirirken yüz kere ölebilirsin ama bunu yaparken saat hemen hemen durur, çünkü her deneme sana dakikalar değil, saniyeler kaybettirir.
Limbo ~3h · 2010
Doğru hamlenin genelde seni önce öldüren hamle olduğu, dene-ve-öl türünde bir bulmaca-platform oyunu — tuzağı doğrudan içine girerek öğreniyorsun.
Super Meat Boy ~3h · 2010
Tek bir bölüm on-yirmi saniye sürüyor ve yeniden doğuş anında gerçekleşiyor; yani tek bir ekranda elli kere ölüp yine de oyunun tamamını bir öğleden sonrada bitirebilirsin.
Celeste ~6h · 2018
Acımasızca hassas ama tam anlamıyla adil; gerçek takıntılıları peşinde koşan opsiyonel B-Sides bölümlerine hiç dokunmadan ana hikâyenin tamamını bitirebilirsin.
Rayman Legends ~5h · 2013
Tüm bölümün ritme göre hareket ettiği müzik odaklı sahneler bile tek başına, solo ya da co-op, bu süreye değer.
Şık Indie Aksiyon
Büyük kişilik, küçük süre — bu grup etki bırakmak için uzunluk yerine güçlü bir görsel veya mekanik fikre yaslanıyor ve çoğu bunu tek oturuşta başarıyor. Hiçbiri kendini haklı çıkarmak için bir devam filmi süresine ihtiyaç duymuyor; fikir dört-yedi saati taşımaya yetecek kadar güçlü ve sonra gereğinden fazla kalmadan sahneyi terk ediyor.
SUPERHOT ~4h · 2016
Zaman sadece sen hareket ettiğinde ilerliyor, bu da her odayı ağır çekim bir aksiyon filmi bulmacasına çeviriyor — kampanyanın tamamı uzun bir akşama kolayca sığıyor.
Transistor ~4h · 2014
Savaş duruyor, böylece bütün bir hamle dizisini önceden planlayabiliyorsun; oyunun kendi anlatıcısının söylediği soundtrack ise hikâye anlatımının yarısını senin için hallediyor.
Bastion ~4h · 2011
Bir anlatıcı, oynadığın sırada hareketlerini gerçek zamanlı yorumluyor; bu da aynı kısa kampanyanın nasıl oynadığına bağlı olarak belirgin şekilde farklı hissettirebileceği anlamına geliyor.
Hotline Miami ~5h · 2012
Her bölüm, odadan geçmenin doğru yolu kafanda oturana kadar tekrar tekrar öleceğin, yaklaşık bir dakikalık aşırı şiddet içeren bir bulmaca çözümü.
Hotline Miami 2: Wrong Number ~7h · 2015
Daha büyük bölümler, daha fazla oynanabilir karakter ve orijinalinden belirgin şekilde farklı bir ritim — bu sadece "daha fazla Hotline Miami" değil, bilerek daha acımasız, daha kaotik ve reflekslerinden çok daha fazlasını isteyen bir devam oyunu.
Metal Gear Rising: Revengeance ~6h · 2013
Katanayı ön plana çıkaran bir hack-and-slash; "kesinlikle her şeyi küplere ayır" fikrini jenerik akana kadar gerçek, öğrenilebilir bir beceriye dönüştürüyor.
Broforce ~6h · 2015
80'ler aksiyon filmi parodisi bir run-and-gun; patlamalarla dolu, yıkılabilir arazili bir öğleden sonra için tasarlanmış, ikinci kumandada bir arkadaşla daha da iyi.
Cuphead ~6h · 2017
El çizimi, tamamen animasyonlu görsellere sahip bir boss-rush platform oyunu — kısa olmasının sebebi, formatın büyük bir haritayı keşfetmek üzerine değil, her boss'u yenene kadar tekrar oynamak üzerine kurulu olması.
Kısa ve Vurucu Nişancı Kampanyaları
Saatleri genelde multiplayer yer ama bu listedeki her oyunun sıkı, odaklı ve tek başına bitirmeye gerçekten değer — hiçbir live-service grind'i olmayan — bir solo kampanyası var. Eğer bunlardan birini yıllar önce sadece multiplayer için aldıysan ve hikâye moduna hiç dokunmadıysan, aslında kampanyanın bir cumartesi öğleden sonrasını değerlendirmenin genelde daha iyi yolu olduğunu hatırlatalım.
Spec Ops: The Line ~5h · 2012
Bir süre standart bir siper nişancı oyunu gibi oynanıyor, sonra kalan beş saati seni oraya getiren her tetik çekişini sessizce sorgulatmaya ayırıyor.
Titanfall 2 ~5h · 2016
Sıklıkla kendi konsol kuşağının en iyi kampanyalarından biri olarak gösteriliyor ve bu üne, fikirlerin gerektirdiğinden fazla şişmeyi reddederek, neredeyse her bölümde yeni bir mekanik numara sunarak hak kazanıyor.
Call of Duty 4: Modern Warfare ~6h · 2007
Şablonu belirleyen kampanya — keskin nişancı görevi, nükleer bomba, tempo — o günden beri her modern askeri nişancının kopyaladığı şey.
Battlefield 1 ~6h · 2016
Tek bir sürekli hikâye yerine kısa Birinci Dünya Savaşı vinyetlerinin bir antolojisi olarak anlatılıyor; bu da hikâyeyi kaybetmeden durup tekrar başlamayı olağanüstü kolaylaştırıyor.
Battlefield 3 ~4h · 2011
Bu gruptaki en kısa kampanya; neredeyse tamamen başkahramanın nasıl yakalandığını anlatan bir sorgu odası flashback'i olarak kurgulanmış.
Battlefield 4 ~6h · 2013
3'e göre daha büyük, daha kaotik sahneler, biraz daha uzun bir kampanya; yine de serinin tanındığı "bir hafta sonunda bitirilebilir" süreyi koruyor.
Quantum Break ~6h · 2016
Kampanya, seçimlerine tepki veren canlı çekim TV bölümleriyle kesiliyor; yani oyunu bitirmek, teknik olarak kısa bir diziyi de izlemiş olmak anlamına geliyor.
Co-op Partneriyle Daha İyi
Oyunu seninle bitiren biri olduğunda kısa tutmak daha da kolaylaşıyor — bunlar iki kişi için tasarlandı ve bir co-op partneri, oyunu backlog'a geri sürüklemek yerine seansları gerçekten planlamana yol a��ıyor. Bir arkadaşla veya partnerle düzenli bir perşembe akşamı co-op seansı, bu dört oyundan herhangi birini en fazla iki üç oturuşta biter.
A Way Out ~6h · 2018
Yalnızca iki oyuncu için tasarlanmış, split-screen veya online, hiçbir solo modu yok — ve ironik şekilde insanların bu oyunu yarıda bırakmak yerine gerçekten bitirmesinin sebebi de bu: ondan vazgeçmek, bir başkasından da vazgeçmek demek.
Overcooked ~4h · 2016
Mutfak kaosu simülatörü; "kaç saat kaldı" sorusunu "koltuğun iki ucundan birbirinize bağırmayı ne zaman keseceksiniz" sorusuna çeviriyor.
Castle Crashers ~4h · 2008
Kolay, keyifli bir dövüş oyunu klasiği; iki arkadaşın bir ya da iki oturuşta bitirebileceği, yol boyunca ikisini de oyuna bağlı tutacak kadar loot ve leveling içeriyor.
Left 4 Dead ~5h · 2008
Her biri yatmadan önce bitirilebilecek dört kısa kampanya; AI Director'daki rastgelelik sayesinde ikinci oynanış birincinin aynısı gibi hissettirmiyor.
Şu an hiçbiri sana cazip gelmiyor mu? Sorun değil — önemli olan tek şey süre değil, oyunu gerçek ruh haline uydurmak, süreye uydurmaktan daha önemli. Şimdi ne oynasam rehberimiz, saate göre değil, hislerine göre seçim yapmak istersen bu kararı nasıl vereceğini anlatıyor — rahatlatıcı bir şey, gergin bir şey, ya da arka planda bir podcast açıkken yarım dikkatle oynayabileceğin bir şey olsun fark etmez.
Hangisini seçersen seç, asıl kazanç sadece başlamak değil, onu Done (bitti) olarak işaretlemek. Bu listedeki her oyun, "bu hafta sonu bitiririm" sözünü gerçekten tutabileceğin kadar kısa; bu tür bir sözü arka arkaya birkaç kez tutmak, backlog'u bir suçluluk kaynağından, gerçekten eritmekte olduğun bir şeye çeviren şey. Bu 38 oyundan herhangi birini, oynadığın her platformdaki her şeyle birlikte ücretsiz bir hesapla takip et ve öneri motorunun — ne kadar kısa olursa olsun — bitirdiğin oyunları kullanıp sana sonraki önerisini çıkarmasına izin ver. Sonraki oyunun üç saat mi otuz saat mi sürdüğü önemli değil; önemli olan onun gerçekten bitireceğin bir şey olması, sadece listeye eklediğin bir şey olmaması.
Kısa bir oyunu gerçek bir backlog ilerlemesine çevir
Bu oyunlardan birini ekle, bitirdiğinde Done olarak işaretle ve gerçek zevkine göre oluşturulmuş önerileri al.
Ücretsiz hesap oluştur →